Σχόλια, καταστάσεις, ιστοσελίδες, τα πάθη μας αλλά και τις εμπνεύσεις μας μοιραζόμαστε συνήθως στα γνωστά μας «δημόσια κοινωνικά μέσα», όπως Facebook, Twitter ή Google+. Τι γίνεται όμως με τις φωτογραφίες; Αυτό το κενό ήρθε να εκμεταλλευτεί η Pinterest, η οποία ιδρύθηκε το 2008 και σε τρείς επενδυτικούς γύρους έλαβε το ποσό των 37,5 εκατ. δολαρίων.
Ο χρήστης μπορεί να παρουσιάσει τις φωτογραφίες τους με τους μεμονωμένους πίνακες ανακοινώσεων, των λεγόμενων “Boards”, χρησιμοποιώντας τις ήδη υπάρχουσες κατηγορίες, όπως Αρχιτεκτονική, Design, Φαγητό, Γάμος. Ακόμη έχει δυνατότητα να εφεύρει κάποια δικιά του κατηγορία, όπως “Πίνακες που μου αρέσουν” ή “Ιδέες για ένα παιδικό πάρτι” ή “Ο κήπος της Εδέμ”. Εάν κάποιες φωτογραφίες αρέσουν σε κάποιο «θεατή», μπορεί να τις «καρφιτσώσει» (pin) στον δικό του πίνακα ανακοινώσεων ή να τις μοιραστεί με άλλους (re pin) ή να γίνει συνδρομητής του ξένου πίνακα.
Η πλατφόρμα έχει αρκετό ενδιαφέρον τόσο για τις εταιρείες και τα ΜΜΕ όσο και για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Και αυτό ισχύει, διότι η προσέγγιση των καταναλωτών επιτυγχάνεται με τέτοιο τρόπο, ώστε η διαφήμιση να μη γίνεται «ενοχλητική». Γιατί όμως έχουν ενδιαφέρον οι φωτογραφίες; Το ενδιαφέρον τους έγκειται στο ότι για αυτές δεν ισχύει ο έλεγχος εάν είναι «αληθής ή ψευδής» η «πληροφορία», αλλά υπόκεινται κυρίως σε αισθητικές και υποκειμενικές κρίσεις, όπως «μου αρέσει» ή «δε μου αρέσει». Μπορούν, τέλος, να κατευθύνουν τον χρήστη σε άλλες σκέψεις, σε άλλα μέρη, να του δημιουργήσει διαφορετικές διαθέσεις και τέλος να τον παροτρύνουν και σε «κοινωνικές» αγορές (social commerce). Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως η Pinterest χαρκατηρίζεται ως το «εξατομικευμένο ηλεκτρονικό εμπόριο».
Όπως και με άλλα επιχειρηματικά μοντέλα από την Αμερική, έτσι και σε αυτή την περίπτωση, η Rocket Internet των αδερφών Sawmer δεν άργησε να δημιουργήσει με το Pinspire ένα κλώνο της Pinterest. Ενδιαφέρον είναι, οτι η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Ιταλία (Μιλάνο) και αυτό λόγου των αυστηρών διατάξεων περί πνευματικής ιδιοκτησίας (χρήσης εικόνων χωρίς τη συναίνεση του κατόχου των δικαιωμάτων) που ισχύουν στη Γερμανία.
Το κοινωνικό δίκτυο μέσω στης «οπτικής αυτοπροσωπογραφίας» θα βρει σίγουρα το ενδιαφέρον των εξειδικευμένων αγορών. Ήδη υπάρχει μια αντίστοιχη πλατφόρμα για τους άνδρες και μια για τους αναγνώστες βιβλίων. Το μόνο που μένει τώρα είναι να βρεθεί το κατάλληλο μοντέλο εμπορικής εκμετάλλευσης.
